Tvítyngdur matur

Kvöldmaturinn minn í kvöld var líklega ekki fyrir alla. En það er eins gott að barnabörnin mín sjái þetta ekki, þá er ég í vondum málum … (Krakkar mínir, það er afgangur, þið verðið bara að koma í heimsókn á morgun.)

Ég var í Kolaportinu á sunnudaginn og sá þar saltaðar nautatungur. Eða þær voru merktar þannig en voru það litlar (550-700 g stykkið) að líklega voru þær nær því að vera kálfatungur. Mér þykja tungur af flestu tagi ákaflega góðar. Uppáhaldsáleggið mitt þegar ég var krakki var reykt folaldatunga en hana hef ég ekki fengið í 45 ár eða svo. (Ef einhver veit hvar maður getur fengið reyktar folaldatungur væri ég til í að vita af því.) Þegar ég var í sjötta bekk MA og hafði mitt eigið eldhús í fyrsta skipti var sunnudagsmaturinn stundum ungkálfatunga, en þær fengust þá oft í kjörbúðum KEA. Svínatungu hef ég keypt í Kolaportinu og gert sultu úr henni (hér er ég að tala um hlaupsultu en ekki neitt svipað og beikonsultuna). Og söltuð nautatunga er fastur liður á Þorláksmessuhlaðborðinu og næstum það eina af kræsingunum þar sem barnabörnin borða. Allavega það eldra.

Ég keypti tvær tungur en það var ekki fyrr en núna sem ég kom mér að því að gera eitthvað við þær. Ég ætlaði alltaf að gera sultu úr annarri en ákvað að hafa hina í kvöldmatinn. Ég sauð þær þó saman.

Image

Ég skolaði tungurnar úr köldu vatni og setti þær í pott með 1/2 lauk, nokkrum timjangreinum, einni gulrót í sneiðum, einum söxuðum sellerístilk, tveimur lárviðarlaufum og hálfri teskeið af piparkornum. Bætti við köldu vatni svo rétt flaut yfir, hitaði að suðu og lét svo malla undir loki við mjög vægan hita í tæpa tvo tíma (stærri tungur þurfa 2 1/2-3 klst.).

Image

Það má prófa hvort tungan er fullsoðin með því að stinga prjóni í hana; ef hann rennur í gegnum hana nánast eins og smjör er hún tilbúin.

Image

Svo tók ég tungurnar upp úr (geyma soðið!) og lét þær kólna í svona tíu – fimmtán mínútur, þar til hægt var að taka á þeim og flá þær. Skinnið getur veriið dálítið fast á hliðunum og þar sem það er þynnst og þá þarf hníf til að losa það en þar sem það er þykkara er yfirleitt hægt að fletta því af. Það er líka oft sérlega fast undir tungubroddinum.

Image

Og hér er búið að flá báðar.

Image

Svo skar ég aðra tunguna í frekar litla bita og saxaði niður grænu blöðin af tveimur vorlaukum, blöð af einum sellerístöngli (mætti líka nota steinselju, eða sleppa bara) og gulrótina sem ég hafði soðið með tungunum. Tíndi líka blöðin af 2-3 timjangreinum. Svo tók ég hæfilega stórt form, klæddi það innan með plastfilmu og setti tunguna og grænmetið í það í lögum. – Ef ekki á að hvolfa sultunni úr forminu má sleppa plastfilmunni.

Image

Ég lagði fjögur matarlímsblöð í bleyti í kalt vatn í nokkrar mínútur. Síaði soðið af tungunum, mældi 400 ml og hitaði  í potti – ekki að suðu, bara nóg til að bræða matarlímið í því. Svo hellti ég soðinu yfir tungubitana, breiddi plastfilmu yfir og setti í kæli til morguns. Ég var svolítið efins um hvað ég ætti að hafa hlaupið stíft, þóttist vita að þetta mundi duga til að hægt væri að hvolfa því úr en kannski ekki til að unnt yrði að skera það í sneiðar. En ég er ekki hrifin af mjög stífu hlaupi.

En svo var það kvöldmaturinn.

Image

 Ég sauð nokkrar nýjar kartöflur og á meðan setti ég 100 ml af hreinni jógúrt, 1 saxaðan vorlauk, 1/4 saxaðan rauðlauk, 1 tsk kapers og 1 tsk sætt sinnep (má vera öðruvísi sinnep) í skál ásamt nýmöluðum pipar og salti og blandaði saman. Þegar kartöflurnar voru meyrar lét ég buna kalt vatn á þær í 1-2 mínútur og skar þær svo í fjórðunga og blandaði saman við.
Image
Svo skar ég tunguna í sneiðar og setti á disk með volgu kartöflusalatinu, grænu salati og grófkorna sinnepi. Mig langaði ekkert í sósu með þessu en það hefði verið hægt að gera fína sósu úr soðinu (ég frysti það í staðinn og nota í annað seinna).
Þetta þykir mér góður matur.
Uppfært: Og svo var það sultan. Ég tók hana úr kæli áðan, hvolfdi henni á bretti og losaði plastfilmuna gætilega af. Hún leit afskaplega girnilega út (fannst mér alltsvo; opinions may vary). En eins og ég hafði verið smeyk um var eiginlega ekki hægt að skera hana, hún molnaði bara. Ég hefði auðvitað getað notað fleiri matarlímsblöð og haft hlaupið stífara en það finnst mér einfaldlega ekki gott svo ég vil þá frekar hafa hana svona. Þótt það komi engar flottar sneiðar.
Svo að ég setti bara hrúgu á disk og borðaði í hádegismat með sýrðum gúrkum, brauði og afganginum af kartöflusalatinu frá í gær. Bragðmikið hlaupið gerði ótrúlega mikið fyrir tunguna og þetta var alls ekki sami matur og tungan í gær – og sérlega gott.
Ég setti svo afganginn af sultunni aftur í formið og hlakka til að gæða mér á þessu af og til næstu dagana. Þegar ég geri eitthvað svipað næst reikna ég með að ég muni bara hafa það í forminu, frekar en að vera að bæta við matarlími.
Auglýsingar

3 athugasemdir Bæta þinni við

  1. hildigunnur skrifar:

    ohh nautatunga! verð að fara að fjárfesta í einni. Verst þær eru alltaf spændar upp á einum til tveimur dögum hér heima.

    Flatkökur með tungu eru ekkert síðri en með hangikjöti. Buðum upp á það í veislu fyrir nokkrum árum, svipurinn á vinkonu elstu dótturinnar (gikki) var óborganlegur þegar henni var sagt hvað hún hefði verið að borða 😀

  2. Berglind Bjork Jonasdottir skrifar:

    Unaður. Takk fyrir þetta. Mér finnst þú æði. Kveðja Berglind Björk Jónasdóttir..

  3. nannarognvaldar skrifar:

    Já, ef er afgangur af Þorláksmessutungunni (sem er nú sjaldan mikið, og þó eru þær alltaf tvær núorðið) narta ég í hann yfir jólin með flatbrauði eða rúgbrauði. Miklu betra en eitthvert sætabrauð.

Færðu inn athugasemd

Skráðu umbeðnar upplýsingar að neðan eða smelltu á smámynd til að skrá þig inn:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Breyta )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Breyta )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Breyta )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Breyta )

Tengist við %s